Ingelesezko testuetan espainierazko hitzak eta esaldiak txertatzeko joerari dagokionez, pentsatzen dut publiko zabala izanen duela, hots, izanen direla autorearen identitate linguistikoarekin bat egiten duten irakurle aski. Edo, behintzat, testuak ulertzeko gai direnak, bi hizkuntzak pasiboki bada ere badituztelako. Izan ere, gurera ekartzen saiatu naiz (nola ez!) eta ez dakit halakorik posible litzatekeen. Sautrelako saio batekin akordatu naiz: Uxue Apaolaza elkarrizketatu zuen Hasierrek, Mea Culpa liburuaren harira, eta gaztelaniazko hitz asko zeudela eta, Hasierrek galdetu zion zer egin behar zuten bere lehengusu euskara-frantses hiztunek (berak “iparraldeko” esan zuela uste dut) gaztelaniazko hitz eta pasarte labur haiekin. Apaolazak erantzun zuen hala bizi zuela berak, hori baitzen bere testuingurua. Ordutik entzun izan diot beste idazleren bati ere. Egia da nahitaez etortzen zaizkigula eguneroko espainierazko hitzak edo kalko asmatuak, eta ni, kasu honetan, bat nator Apaolazarekin. Euskara-frantses hiztunen kaltetan bada ere, eta neurrian, noski. Izugarri murriztuko litzatekeelako bestela aukera, batez ere dialogoetan. Eta ez da preseski hori gogoan dudana Mea Culpa liburutik, bereziki eragin ez zidan seinale. Alta, esan behar dut, baita ere, ez nukeela nahi orain euskal idazleen erdiek Anzaldúaren bidetik jotzea hizkuntzari dagokionez, ez bada hizkuntzaz hausnarketa edo aldarrikapena eginen duen testu baterako, hemen duguna bezala edo Txerra Rodriguezek euskaratutako Séchu Sende galiziarraren Made in Galiza liburua bezala. Ez dakit, boteprontoan etorritakoak dira…