“Gauzak izendatuko ditut”, Las dos D

Las dos D (bi Deak) taldea osatzen dute Danieuris eta Daniellis Moya Avila ahizpa kubatarrek. Duela bi urteko udan Euskal Herrian izan ziren, eta bi hilabete pasatxotan berrogei kontzertutik gora egin zituzten. Urretxun emandako kontzertuaren harira erreportajea idatzi zuen Berrian Gorka Erostarbek. Kubako musika genero propioak ekarri zituzten gurera, habanerak, salsa eta sona kasurako, baina baita zenbait euskal kantu ere. Oraingoan, ordea, Eliseo Diego poeta kubatarraren hitzei jarritako musika dakarkizuegu, “Voy a nombrar las cosas” (Gauzak izendatuko ditut) kantua. Son en sus poemas (2014) da diskoaren izena; EGREM (Habana) estudioetan grabatu eta Ibon Larrañagak nahastu zuen Rock Izar Studion (Durango).

Uste eta espero dugu laster izanen ditugula berriz gure artean.

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=GfQ5PiI5W9Q?list=UUxhicNHj5fM8zneHakXDscw]

“Min”, Johnny Cash

Nine Inch Nails taldearena da jatorrizko bertsioa; hala ere, Johnny Cashen ahots zahartu, zartatu eta hunkigarriak harrapatu gintuen. Musikari indar gehiago emateko, soil-soilik dakarkizuegu, bideorik gabe. Letra bihotz-urragarriaren euskarazko itzulpena azpian irakur dezakezue.

http://www.ivoox.com

/player_ek_4188318_2_1.html?data=lZalmpiVfI6ZmKiakpiJd6KnmZKSmaiRdo6ZmKiakpKJe6ShkZKSmaiRjNbm1ZCaja%2FTrM%2Fi2pCww9jMcYarpJKxw9PJsMaftMbf1M7Zq8Lm1cqah5yncZU%3D&

Nire buruari min eman diot gaur

ikusteako ea oraindik sentitzen dudan

Oinazean jarri dut arreta,

hori baita benetako gauza bakarra

Orratzak zulo bat egin dit

betiko ziztada ezaguna

Guztia akabatzen saiatu naiz

baina dena oroitzen dut

Zer bilakatu naiz?

Ene lagun laztana

Ezagutzen dudan orok alde egiten du,

amaieran

Eta den-dena eduki zenezake:

nire hondakin-inperioa

Kale egingo dizut

Min emango dizut
Arantza-koroa hau daramat buruan

gezurteroaren aulkian

hautsitako gogoetez beteta

ezin baititut konpondu

Denboraren orbanen azpian

sentimenduak desagertzen dira

zu beste norbait zara

ni hemen nago oraindik ere

Zer bilakatu naiz?

Ene lagun laztana

Ezagutzen dudan orok alde egiten du

amaieran

Eta den-dena eduki zenezake

nire hondakin-inperioa

Kale egingo dizut

Min emango dizut

Berriz hasterik banu

hemendik milioka miliatara

neure burua zainduko nuke

topatuko nuke bidea

“Mugarik ez”, Ilinx

Ilinx taldea Lviv eta Kopenhageko bi neska gaztek sortu zuten. “Gure musika sinplea da, politikoa, laguntasunean eta DIY (do it yourself) filosofian oinarritua hezurretaraino. Auto-stopean goaz gure kontzertuetara, lagunen gitarrekin jotzen dugu, eta gaztelu bat okupatzearekin amesten dugu…” diote web orrialdean. Berlinen zuzenekoak eskaini dituzte azken hilabete hauetan eta plazera da haien musika zuekin partekatzea. Informazio asko ez dagoen arren bandcamp orrialdea dute:

http://ilinx.bandcamp.com/album/demo-2012

 
[youtube https://www.youtube.com/watch?v=SUX0HhfTTNA]

Friedrich Nietzsche

Nietzschek estimu handitan zuen “Bizitzari ereserkia” izenez birbataiatu zuen hori. Franz Overbeck adiskideari 1887an idatzitako gutun batean hala zioen: «Noizbait, etorkizunean, ereserki hori kantatuko da nire omenez: demagun, hemendik ehun urtera, ni nor izan naizen ongi ulertu denean». Ecce homo famatuan ere, Honela mintzatu zen Zaratustra-ri buruzko atalean, ereserkia aipatzen du eta, gaizki-ulertu zabaldu bat zuzendu nahian, kontuak argitzeko beharra ikusten du: testua ez da berea, «garaian lagun nuen errusiar gazte baten inspirazio txundigarria da, Lou von Salome andereñoarena». Nietzscheren esanetan, «poemaren azken hitzei zentzua erauzten dakien horrek igarriko dio nire nahitasunaren eta miresmenaren arrazoiari: hitz horiek handitasuna dute». Beharbada, Nietzsche txunditu eta letra musikatzera eraman zuen hori minaren trataera da; testuan mina ez baita bizitzaren kontrako oztopotzat hartzen, eta sufrimenduaren gainetik adierazten da bizi nahia.

San Petersburgon sortu zen Lou Salome, 1861ean. Hogei urte ere ez zituenean aita hil zitzaion eta, amarekin batera, Errusiatik alde egin zuen, gazteak biriketan gaitzen bat zuela-eta sendatzeko leku aproposago baten bila. Medikuek zioten ez zela luze biziko eta, denbora kontra zuelako edo, buru-belarri ekin zion filosofia, erlijioa eta kulturaren historia ikasteari. Ezaguna da Paul Rée eta Nietzscherekin izandako hiruki intelektuala; bi gizonak maitemindu zituen, baina ezezkoa eman zien ezkon eskakizunei. Carl Friedrich Andreas hizkuntzalariarekin ezkondu zen geroago Berlinen, nahiz eta ezkontzaz kanpoko harreman afektibo-sexualak ez zituen eten. Rainer Maria Rilkerekin harreman bereziki estua izan zuen; Salomek errusieraz irakatsi zion, eta arte eta letren munduko hainbat pertsona esanguratsu aurkeztu zizkion. Rilkek, beste askok bezala, musatzat zuen. Sigmund Freuderekin ere izan zuen harremana, hark artatu eta maisu izan baitzuen. Harreman horien distiraren bestaldean —itzalpean, beharbada—, Lou Salomeren lan handia dugu. Idazle oparo eta laudatua izan zen, eta lehenengo emakume psikoanalistetako bat. Emakumeen sexualitatea ikuspegi psikoanalitikotik aztertu zuen, eta horri buruzko liburu bat baino gehiago idatzi zituen. Salomeren idatziek sona handia izan zuten Gottingenen, azken urteetan bizitoki izandako hirian; hainbeste non hil eta berehala, Gestapok haren liburutegia erre baitzuen. 1937an zendu zen Lou Salome, bizitza osoan jazarri zuen gaitzak jota.

1881ean idatzi zuen Zurichen “Gebet an das Leben” [“Bizitzari otoitza”] poema. Nietzschek melodia jarri nahi izan zion, baina musikarako zuen talentua agortzen hasia zitzaion ordurako. Bederatzi urte lehenago idatzia zuen, ordea, partitura heroiko eta alai bat, eta apur bat moldatu besterik ez zuen behar izan poemaren silaba-kopuruak melodiarekin bat egin zezan. Poema osoaren bi ahapaldi baino ez zituen hartu horretarako. Konposizioa Peter Gast adiskide eta maisuari bidali zion, txukun zezan, jendaurrean jotzeko eta kanturako ere prest utzi nahi baitzuen, «gizakiak nire filosofiara erakartzeko», antza. Azpian duzue emaitza; Lou Salome eta Friedrich Nietzsche betiko elkartu zituen abestia. Salomeren jatorrizkoa dakarkizuegu lehenik, eta Nietzschek moldatu eta musikatutakoa bideoan, azpidatziekin. Bideoa denik ere ezin esan daiteke, biniloaren azala baizik ez baitu erakusten; ezin izan dugu deus hoberik aurkitu. Honenbestez, on egin!

Nietzsche eta Salomé, Grau Santos artista brasildarrarena.

Bizitzari otoitza

Argi denez, lagun batek beste bat maite duen moduan,

hala maite zaitut nik, bizitza ezin asmatuzkoa!

Berdin gozamenez oihukarazi badidazu edo negar eginarazi,

berdin sufrimendua edo zoriona eman badidazu.

Maite zaitut zure saminarekin:

eta ni suntsitu behar banauzu,

zure besoetatik erauziko naiz,

laguna lagunaren bularretik erauzten den moduan.

Nire indar handienaz besarkatzen zaitut!

Utzi zure sugarrak piztu nazan

eta, borrokaren beroan,

erantzuna bila diezaiodan zure izatearen asmakizunari.

Milurtetan izatea! pentsatzea!

Bildu osoki zure babesean:

emateko zoriontasunik geratzen ez bazaizu,

ongi! – Artean baduzu zure sufrimendua.

Zuekin, ‘Let´s have a party’ abestia, on egin!

Ekimen xelebre honi buruzko informazio gehiago irakurri nahi baduzue, Rechts gegen Rechts taldeak webgunea ireki berri du (alemanez eta ingelesez): http://www.rechts-gegen-rechts.de/

Momentuz, neonazien martxei aurre egiteko modu berezi honi buruzko bideoarekin uzten zaituztet. On egin!

Manifestazio hauen atzean Hitlerren garaitik Alemanian gazteen buruetan iltzatu duten erruduntasun sentipena dago. Oraindik ere, judutarrei buruz hitz egiten duten bakoitzean ahotsaren bolumena jaisten dute gazte alemanek. Juduak kondiziorik gabe babesteko sentipen kolektibo indartsua dago, eta ez soilik gobernuaren partetik, erakunde gazte, progresista eta aktiboen partetik baizik. Antisionismoa antisemitismoa da eurentzako. Alemaniako gazte askorentzat zaila bada ere, apur bat irakurriz gero sionismoaren aurka dauden talde judutar mordoa dago. Finean, sionismoa korronte politikoa besterik ez da. Jarraian hilabete honetarako itzuli ditudan bi bideo aurkituko dituzue. Lehendabizikoan Estatu Batuetako NKUSA taldeko judutar ortodoxo bat entzuteko aukera izango duzue. Alemanian Israelen alde ateratzen diren bitartean, Estatu Batuetan sionismoaren aurkako judutarren mugimendu ikaragarria dago. Eta bigarren bideoa ziurrenik ezaguna egingo zaizue, Normal Finkelstein irakasle estatubatuarrak hitzaldi batean neska bati eman zion erantzuna da. Israelgo estatuaren aurka dauden judutarrak existitzen direlako, eta Alemaniako gazteak errealitate honetaz jabetu behar direlako. “Erruduntasuna” ezin daiteke aitzakia izan Israelek egiten dituen bidegabekeriak justifikatzeko. Gora Palestina.

Sionismoaren aurkako judutarrak:

Norman Finkelstein irakaslea:

(Irudia: Berlineko manifestazio bat. “Antifa izateak Israelekiko elkartasuna esan nahi du”)

Hilabete honetako kolaborazioak Estatu Batuetan harrapatu nau oporretan, Alabamako errepide amaigabeen eta Mississipi ibaiko rock ‘n roll doinuen artean. Banuen bideo bat erdi prest zuei aurkezteko, baina bertakoekin garagardo bitsetan solasaldi anitz trukatu ostean, aurrez ezagutzen ez nuen pertsonaia handi bat deskubritu dut, Amiri Baraka. Urtarrilean zendu zen 1934an jaiotako poeta eta aktibista polemikoa. 50 eta 60. hamarkadetan Eskubide Zibilen aldeko Mugimenduan aritu bazen ere, kritika latzak zuzendu zizkion indarkeria eza eta desobedientzia zibila aldarrikatzen zituen mugimendu hari. 1965. urtean Malcolm X hil zutenean Harlemera joan zen bizitzera eta bertan, “mundu beltza” eraikitzeko bidean indarkeria ezinbestekoa zela aldarrikatu zuen. ITU bandak haren poema batzuk itzuli zituen ingelesetik euskarara bere heriotzaren harira, eta horrekin batera Barakaren bizitzari buruzko hainbat datu bildu zituen. Edukiak ez errepikatzearren eurek idatzitako artikuluaren linka utziko dizuet, eta poemak eskura izan ditzazuen ere: http://ituliteratura.wordpress.com/2014/03/31/amiri-baraka-6-poema-euskaraz/

Sarean topatu ditudan poema-bideoen artean ‘Why is We americans’ aukeratu dut Amiri Barakari omenaldi xume hau egiteko. Zoratzeko moduko abiaduran aritzen bada ere, ikaragarria iruditu zait bertso bakoitzean biltzen duen indarra. Zuekin, Amiri Baraka.

[Behar izanez gero, bideoaren ostean ulertzeko ez horren errezak iruditu zaizkidan erreferentzia kulturalen bilduma txiki bat aurkituko duzue.]

‘Sambo': beltzak mespretxuz izendatzeko AEBetan erabili izan den izena.

Li’l Abner eta Daisy Mae: AEBetako komiki satiriko bateko pertsonaia nagusiak.

Beverly Hillbillies: AEBetako telebista seriea. Kalifornian bizi den mendiko familia batek petroleoa aurkitu eta aberastea lortzen du. Serieak aberats berri hauen bizitza kontatzen du.

Amiri Baraka – Why Is We Americans.

“Zergatik gara Gu amerikarrak” izeneko poema bateko zati bat da hau. Baina errealitatea zati bat besterik ez da telebistan.

Zergatik gara Gu amerikarrak? Zergatik gara Gu amerikarrak?

Bu-de-daaaa. Bu-de-daaaa. Bu-de-daaaa. Bu-de-daaaa. Bu-do-do. Be-De-De-De-Bu-De-Bu-Bup-Boo-Boo.

Ni bera naiz nahi dudana. Benetan. Ni eta ni neu. Eta hori ni naizena naiz eta ikusten dudana eta sentitzen dudana eta nor naizen. Zer den, nor den da, eta ni naizenean zer den izaten da… Hemen egongo naiz, nahi baldin badut, esan bezala, autodeterminazioa, baina ez nator tribu ergel batetik, mandoa nahi dugu, eta lurra, blue chip-eko hirurehun urtetan egin dezakezue eragiketa osoa. Debalde egiten genuen garaiko nekazari bakoitzaren batez besteko soldata ordaintzea nahi dugu, banku nagusi batean. Gehi kalteak, hildako guztiengatik, iruzurrengatik, lintxamenduengatik, justizia ezagatik, gezur eta muntaiengatik, bermerik gabeko atxiloketengatik, zigorrengatik, izaera eta arraza hilketengatik. Historian zehar eginiko irainengatik, karikatura itsusiengatik, ‘sambo’ izenagatik eta Fetchiten filmengatik ordainketa nahi dugu, esan edo egin dituzuen gauza mingarri guztiengatik. Hartu zenituzten lur guztiengatik, bortxaketa guztiengatik, Rosewoodeko gertakizunengatik eta suntsitu dituzuen Wall Street beltz guztiengatik. Hezkuntza kaskarrarengatik, lanen galeragatik, bizi garen txabola segregatuengatik, suntsitu eta hil gintuzten gaixotasunengatik, txikitu gintuzten polizia ero guztiengatik. Lapurtu zenituzten musika eta dantza guztiengatik. Estiloengatik. Hizkuntzagatik. Bereganatu zenituzten jantzi modernoengatik. Gelditu dituzuen karrera guztiengatik. Hauek denak nazio afro-amerikarrari eginiko kalteak ordaintzeko eskakizun zehatzak dira.

Bu-de-daaaa. Bu-de-daaaa. Bu-de-daaaa.

Gu guztiontzako hezkuntza, eta esklabotzak beltz gehiagorik ez kolpatzea nahi dugu. Jende natibo guztiarentzako, eta barregarri gisa aurkezten dituzuen zuri gaixo guztientzako, Li’l Abner eta Daisy Mae gisakoentzako, Beverly Hillsera iritsi ez ziren Beverlyko menditar guztientzako. Aitonen testamentuetan Harvarderako sarrerarik lortu ez zuten guztientzako. Haiei ordaintzea nahi dugu, primeran, eta lurrak lapurtu zenizkieten mexikarrentzako. Zuek Texas, Arizona, Kalifornia, Mexiko Berria, Colorado izenez ezagutzen dituzuen Ipar Mexikoko lurralde guztientzako, hori dena, hori dena, hori dena, Bu-de-daaaa do do bap bap bap baaa du de do.

Hori guztia eman behar duzue: autonomia eta kalte-ordainak. Chicano eta Amerikako natiboentzako, euren lurrak euren izpirituekin batera izorratu zenituztelako, Autodeterminazioa eta eskualdeko autonomia eman behar diezue, hori da nik, Guk, eskatzen duguna. Eurek ere gauza bera eskatuko dute, Guk bezala, euren herri zapalduen izenean. Bai, hezkuntza, hori da, berrehun urte. Hornidura-gune nagusi bat nahi dugu, modu demokratikoan hautatutako administratzaileak eta guztion artean hautatutako kontseilua izango dituen banku nagusi bat. Guk antolatzen dugun erreferendum baten bidez erabakiko da. Malcolmek aipatzen zuen Autodeterminazioa elkarren arteko konfiantza errespetu eta defentsa gisa eraikitzeko. Du Bois onak zioenari garrantzia emanez: benetako autokontzientzia. Modu argian esanda, askatasunaren psikologia.

Bu-de-daaaa Bu-de-daaaa Pu de-daaaa Pu de-daaaa bap bap bap bap bu de bu de bu de bu bu.

Orduan hitz egin dezakegu amerikarrak izateaz. Orduan entzun dezakegu zuen ipurdiak sutan jartzeko ezkutuko desirarik izan gabe. Borondatezko batasunaz eta autonomiaz hitz egingo dugu soilik, horiek baitira autodeterminaziorako ditugun armak. Zuen artean demokraziarik baldin badago hortxe agertu beharko duzue. Hori da Gu amerikarrak izateko modu bakarra. Hori da esan daitekeen egia bakarra. BESTELA gerra baino ez da egongo gure artean. Guk nahiago dugu maitaleak izatea, eta abeslariak eta dantzariak eta poetak eta bateria-joleak eta aktoreak eta korrikalariak eta eguzki garren taupadak… baina Gu da, baita ere, gure isiltasun eta immobilismoarekin amaitzea. Gu da zuen usain ezjakinaren eta zuen asmo txarreko infernupean egotearen amaiera. Emazkiguzue geure bizitzak edo presta zaitezte zuenak galtzeko.

Kaixo ‘Elearazi-zale’ guztioi!

Galder naiz, orain dela lau aste Danelek eta Garazik jaurti zuten amuari koxk egin dion arrainetako bat. Euskal itzulpengintzaren inguruan komunitatea sortzeko beharraz aritu zitzaizkigun elearazi.org webgunearen bigarren urtemugan, eta halaxe izan behar dela uste dut nik ere, komunitatearen bidez eztabaidari eta sorkuntzari ateak ireki behar dizkiogu eta zentzu horretan Elearazi gu guztion arteko topagunea izan daiteke. Ni neu ere, norabide horretan ahaleginduko naiz ekarpena egiten.

Nire burua aurkeztu asmoz, zer esan… Itzulpengintza eta Interpretazio ikasketak amaitu nituen iaz Gasteizen, eta hori izan da hizkuntza eta itzulpengintzaren mundu honetan murgiltzeko lehendabiziko pausua. Orain dela hilabete batzuk, beste askok bezala, etorkizuna, lana eta inspirazio bila atzerrirako bidea hartu nuen. Orain Bremenen bizi naiz, Alemanian, eta Elearazi, herrimina sendatzeko botika gisa erabili nahi dut. Garazik eta Danelek hemen ikusi, irakurri, eta bizitzen ditudanak zuekin konpartitu eta euskarara ekartzeko aukera eman didate eta zuen baimenarekin horri ekingo diot!

‘Lehen posta’ lehen muxuaren urduritasun berarekin bizi izan dut, hasiera izaten baita beti zailena. Baina tira, gaur ekartzen dizuedan bideo honen testuinguruan jarri nahi zaituztet. Iazko azaroan Kassel hirian ospatzen den Dokfest dokumental eta bideo festibalean izan nintzen. Bertan, A Wall Is A Screen Hanburgoko kolektibo gaztea ezagutu nuen. Izenak oso ongi deskribatzen du euren filosofia: pareta bat pantaila bat da. Arratsaldeko 20.00etan Kasseleko tren geltokian zen zita. Ehunka pertsona gerturatu ginen eta kolektiboari buruzko azalpen batzuk eman ostean saioari hasiera eman zioten. Bi orduz Kasseleko eraikinen hormetan Film akademia ezberdinetako ikasleek eginiko bideo motzak ikusi genituen. Proiektore indartsu bat eta bozgorailu batzuk, besterik ez. Aurrez aukeratutako hormetan proiektatu zituzten bideoak, eta proiektatzen zuten lekuarekin lotura zuten filmak ikusten genituen. Ideia sinplea bezain polita iruditu zitzaidan, apurka-apurka indarra hartzen ari zen ekimena zela azaldu zuten, eta nazioarteko zein bertako arte eskoletako zuzendari gazteek egindako bideoak proiektatzen zituztela. Gau horretan ikusi genuen bideoetako bat ekarri nahi dizuet gaur: Baden-Württemberg Film eskolako Roland Petrizza (1983) zuzendariaren Infernal nuns (Infernuko mojak). Bideoa trailer faltsua da, existitzen ez den film baten trailerra alegia, eta Petrizzak bere ikasketen graduazioan aurkeztu zuen 2011. urtean.

Beraz, momentu batez, kale ilun batean imajinatu beharko duzue zuen burua, beste ehunka pertsonarekin batera zaudete, hotza egiten du eta proiektorea eliza baten horma batean proiektatzen hasi da. On egin!

A Wall Is A Screen kolektiboari buruzko informazio gehiago: http://www.awallisascreen.com/

Eta Infernal Nuns bideoari buruzko informazio gehiago: http://www.infernalnuns.com/

Patti Smith (Chicago, AEB, 1946) musikari eta poeta estatubatuarra. Chicagon eman zuen haurtzaro eta nerabezaroa, baina 20 urte ingururekin New Yorkera joan zen bizitzera, bizipen berrien egarri. Jende gehienak musikagatik (punka, rocka eta egile-abeslaria) ezagutzen badu ere, berandu antzean ekin zion ibilbide horri, hastapenetan askoz gehiago jorratu zituen artea (collageak, argazkigintza) eta literatura (poesia, batez ere). Izan ere, 29 urte zituela argitaratu zuen lehen diskoa, Horses. Horren ostean etorri ziren beste 10 disko gehiago, azkena duela 2012an, Banga.

Literaturan ere baditu zenbait harribitxi, kasu New Yorkera iritsi berritan ezagutu zuen Robert Mapplethorpekikoak kontatzen dituen liburua, Just Kids (Ecco, 2010). Memoria-liburu hunkigarri eta ikaragarri poetiko bat da, eta Mapplethorpek ateratako argazki zuri-beltzak ere baditu, zaleen gozamenerako. Patti Smith euskaraz irakurtzeko aukera bakarra Artium arte garaikideko zentroari eta Bassarai Edicionesi zor diogu, 2008ko azaroan plazaratu baitzuten Poesia izeneko edizio hirueleduna.

Gaur, aste musikatua ixteko dakargun kantua bertsio bat da, Them taldearen Gloria, hain zuzen. Indartsua iruditu zaigu, baina, Smithen kantatzeko modua, indartsua Smith bera, urteak joan urteak etorri. On egin!

Gloria

Norbaiten bekatuengatik hil zen Jesus, nireengatik ez behintzat

Lapur-lapiko batean urtuz

Karta salbai bat nire mahukan

Harrizko bihotz gotorra

Nire bekatuak neureak

Neuri dagozkit, neuri, neuri

Jendeak dio: Kontuz!

Baina niri bost

Hitzak ez dira

arau eta erregulazioak besterik, neuretzat, neuretzat

Gelan sartzen naiz, badakizu oso harro dirudidala

Hauxe da nire giroa, non dena baitago baimenduta

Eta feste honexetara noa eta asper-asper eginda nago

Leihotik begiratu eta azukretxo gazte hori ikusi arte

Parkemetroaren gainean, parkemetroan bermatuta

O, hain du itxura ederra, o, hain du itxura atsegina

Eta sentipen zoro bat dut: neure egingo dudala!

O, sorgindu egingo dut

Hemen dator,

Kalean behera oinez

Hemen dator

Nire atea gurutzatuz

Hemen dator

Etxeko harmailetatik gora

Hemen dator

Pasabidean zehar dantzan

Soineko gorri polit batekin

Eta o, hain du itxura ederra, o, hain du itxura fina

Eta sentipen zoro bat dut eta ai, neure egingo dut

Eta orduan norbait entzuten dut ate joka

Norbait entzuten dut ate joka

Eta erloju-dorre handiari begiratu eta

diot: ene, gauerdia da!

Nire kuttuna atetik sartu da

Besaulkian bermatu eta xuxurlaka ari da, pausoa ematen dut

Eta o, hain du itxura ederra, o, hain du itxura atsegina

Munduari esango diot neure egin dudala

Eta esan nion, maitea, nola duzu izena, bere izena esan zidan

Xuxurlatu zidan, bere izena esan zidan,

Eta izena du, eta izena du, eta izena du, eta izena du

G-L-O-R-I-A

G-L-O-R-I-A GLORIA! G-L-O-R-I-A GLORIA!

G-L-O-R-I-A GLORIA! G-L-O-R-I-A GLORIA!

Estadioan nengoen

20.000 neskato euren izenak oihukatzen

Ruth eta Maria baina esango dizut egia

Ez nituen entzuten, ez nituen ikusten

Begiak igo nituen erloju-dorre handira

Eta kanpaiak aditu nituen neure bihotzean joka

Dilin dalan dilin dalan dilin dalan

Dilin dalan dilin dalan dilin dalan

Minutuak zenbatuz, nire gelara etorri zinen

Eta xuxurlatu zenidan eta pausoa eman genuen

Eta o, hain zinen ona, o, hain zinen atsegina

Munduari esan behar diot neure egin zintudala,

neure egin, neure egin, neure egin neure egin

G-L-O-R-I-A GLORIA!

G-L-O-R-I-A GLORIA!

Eta dorreko kanpaiak joka, dilin dalan joka,

Kantuan,

Norbaiten bekatuengatik hil zen Jesus, nireengatik ez behintzat!

G-L-O-R-I-A GLORIA!

G-L-O-R-I-A GLORIA!

G-L-O-R-I-A GLORIA!

G-L-O-R-I-A GLORIA!

Tamalez, ez dakigu lituanieraz, eta ingelesezko eta frantsesezko itzulpenak izan ditugu zubi-testu.

[youtube=http://youtu.be/EitfHNoI5a0]

EURIA ARI ZUEN (LIJO)

Zaldiak zure begien sakonean bazkan,

baina beti zeru estaliaren azpian.

Badakizkizu hitzak, urrun egiten dute ihes

orok dirudi Lego joko bat.

Zeren zu jaio zinen egunean

Euria ari zuen, euria, euria.

Zu jaio zinen egunean,

Euria ari zuen, euria, euria.

Armiarma Lego piezak

Komuneko paretetan,

zakur itsu

eta pinu enborren piezak.

Badakizkizu hitzak,

barrua urratzen dizute.

Goazen mozkortzera,

ardo zuria dut etxean.

Zeren zu jaio zinen egunean

Euria ari zuen, euria, euria.

Zu jaio zinen egunean,

Euria ari zuen, euria, euria.

Gaurkoan ekarri dizuegun hau habanera bat da, Pérez Cruzen gurasoek sortutakoa. Musika aitak egindakoa da, Càstor Pérez musikariak, eta letra, berriz, amak idatzi zuen, Glòria Cruzek. Pérez 2010ean zendu zela-eta, omenaldi polita iruditu zaigu Silviak eta Càstorrek batera emandako kontzertu hauxe azpidaztea.

Belarrientzat paradisu txiki bat, dudarik ez.

Gau-jantziz

Habanera baten notak margotzen ditut

habanera urdin bat, antzinako itsaso bat irudi.

Aparraren zuriz, airea bezain gozo,

kaioen grisez, irudien urrekaraz,

gau-jantziz.

Paisaiari begira, hitzak bilatzen ditut,

lerroak osatzeko, ezinegonik gabe

Pinuek besarkatzen naute, isilik nabari ditut

haizeak osorik darama zeruertza.

Ezkata bilakatzerik banu

eta hondartzan ezkutatu,

iraganeko amets eta arratsak sentitzeko,

malenkonia-mundu honetakoak,

amodioa eta sosegua, ilargi, su eta ronaren lurrinaz.

Olaturik garaiena hartzerik banu,

eta oroitzapena palmondoekin apaindu,

itsasarte guztiei kanela bota

eta itsasmaskorrekin sehaska bat egin.

Zaharrak mintzo zaizkit, samur-samur,

emozioz bizitako orduez.

Oraindik ere gazte, indartsu eta ausart.

Sareen printzipe, ekaitzeko heroi,

eguraldi onaren adiskide.

Istorio berriak asmatzen dituzte begiek,

toki eguzkitsu batetik bueltan datozen untziak.

Maitemin-doinuak dakartzate.

Emakumeak eta Aberria, belak eta loreak.

Ezkata bilakatzerik banu

eta hondartzan ezkutatu,

iraganeko amets eta arratsak sentitzeko,

malenkonia-mundu honetakoak,

amodioa eta sosegua, ilargi, su eta ronaren lurrinaz.

Olaturik garaiena hartzerik banu,

eta oroitzapena palmondoekin apaindu

itsasarte guztiei kanela bota

eta itsasmaskorrekin sehaska bat egin.